Geen grenscontroles, maar wél controle aan de grens. Hoe houd je dat verschil scherp?
In de praktijk zie je hoe complex dat is. Politiecontroles in grensgebieden zijn toegestaan om onrechtmatige grensoverschrijdingen en criminaliteit tegen te gaan. Tegelijkertijd mag zo’n controle niet voelen of werken als een echte grenscontrole, want dat botst met het Europees recht.
Daar zit de spanning. Aan de ene kant wil de overheid effectiever toezicht houden. Daarom ligt er een voorstel om de bevoegdheden van de Koninklijke Marechaussee te verruimen: meer vluchten, treinen en uren waarin gecontroleerd mag worden. Aan de andere kant vraagt dat juist om extra scherpte: hoe wordt het toezicht begrensd in vorm en uitwerking?
De reflex is om vooral te kijken naar wat er méér kan, maar juist hier is het belangrijk om helder te blijven afbakenen. Het gaat dan niet alleen om juridische inkadering, maar ook om helderheid in de uitvoering. Dat betekent: transparantie over de informatie en risicoprofielen die worden gebruikt, waarbij er bijzonder aandacht moet zijn voor het risico op etnische profilering.
In ons advies gaan we in op hoe je dat doet.